الهي: نه جز از ياد تو دل است نه جز از يافت تو جان پس بي دل و بي جان زندگي

چون توان؟

 

الهي: نشان اين كار ما را بي جهان كرد تا از تن نشان ما را هم نهان كرد ديده وري تو

رهي را بي جان كزد مهر تو سود كرد و رو گيتي زيان كرد.

 

 

 

الهي: نه جز از شناخت تو شادي است نه جز از يافت تو  زندگاني زنده بي تو چون

مرده زنداني است زندگاني بي تو مرگي است و زنده به تو زنده ي جاوداني است:

                               بي جان گردم كه تو زمن برگردي

                               اي جان جهان تو كفر و ايمان مني 

الهي: هر شادي كه بي توست اندوهان است هر منزل كه نه در راه توست زندان

است هر دل كه نه در طلب توست ويران است يك نفس با تو به دو گيتي ارزان است

يك ديدار از ان بو به صد هزار جان رايگان است صد جان نكند انچه كند بوي وصالت.

 

از مناجات هاي خواجه عبدالله انصاري

  رمضان ماه مهماني خدا 

 

با سلامممممممممممممممم:

بعد از يك قرن بالاخره ما تصميم گرفتيم كه به روز كنيم اين وبلاگمونو چه كار كنيم  كاش سرمون

شلوغ بود اون وقت بهونه ي خوبي واسه دير اپ كردنمون داشتيم چه كار ميشه كرد اب و هواي شيراز

حسابي ما رو تنبل كرده نمي دونم چرا من تو شيراز اينجوريم  از تهران حتي اگه فقط به صورت رد

گذري رد بشم وقتي  مردمشو ببينم  مثل اين ميمونه كه يه امپول فعال بودن به من تزريق ميشه دلم

مي خواد مثل اونا اكتيو باشم  و به اين نتيجه مي رسم كه اب و هواي شيراز منو تنبل كرده  كاش دانشجوي تهران بودم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

خب در هر صورت خيلي حاشيه رفتم  من به خودم  زحمت دادم و اومدم بگم كه بالاخره ماه رمضان

امسال هم اومد و ما هنوز غرق از گناه هستيم بيايد همه با هم تصميم بگيريم كه تو اين مهموني 

شركت كنيم و به خدا جون قول بديم كه ديگه گناه نكنيم 

اي خدا به هممون كمك كنننننننننننننننننننننننننننننننننن

آبی گنبد نما                          

جان فدای آن توانایی که ما را آفرید
 وز برای رهنمایی انبیارا آفرید

ما همه بیدار دل بودیم و رنجور گناه

آن طبیب درد بی درمان دوا را آفرید

تا صفا یابد دل ما همره اشک نیاز

لحظه های گرم شب های دعا را آفرید

بر سر ما بی ستون زد خیمه یی فیروزه رنگ

پر ستاره آبی گنبد نما را آفرید

مستی بس تک را بر پرده ی صد رنگ ریخت

چشم عاشق کش نگاه دلربا را آفرید

 تا پریشانی بیاموزد به زلف دلبران

 از نسیم صد سحر بد صبا را آفرید

 

شاعر:مهدی سهیلی

                                         ( به تو می اندیشم)  

 

من چرا کعبه روم این دل من خانه ی توست         

                                                              مددی کرده بیا خانه که منزلگه توست

 تو نظر کرده مرا با خود من وامگذار                     

                                                             تو که ستاری و پوشانده ای عیبم هر بار

 من توکل به تو کردم تو مران از خویشم              

                                                              تو همان خوب منی من به تو می اندیشم

 تو خدایا به سکوت شب من هم نفسی             

                                                                من فقط دل به تو داده ام که فریاد رسی

 گل امید شدی ریشه زدی در دل من               

                                                               چون ستاره تو فروزنده شدی در شب من

 تو بیاوردی مرا از عدم اخر به وجود                      

                                                               خلقت ادمیان ذره ای از حکم تو بود

 یا رب از جود و کرم بنده نوازی کردی                   

                                                             حرف دل تا که شنیدی به سویم رو کردی

  امدی خانه ی دل را تو مزین کردی                      

                                                                از سر لطف به این خانه گدا رو کردی

                                 

                                     شاعر:(عصمت بیاتی)

  

                                                 

حالا به عنوان عیدی برای تک تک شما یه فال حافظ می گیریم:

                                                         

 

۱) تقدیم به اقای سید محمد انجوی نژاد که هر شنبه شبها با سخنرانی دلچسبشون ما رو

راهنمایی می کنند:

                                                        اندیشه عشاق

پیش از نیت بیش از این اندیشه ی عشاق بود               مهرورزی تو با ما شهره ی افاق بود

یاد باد ان صحبت شب ها که با زلف تو ام                      بحث سر عشق و ذکر حلقه ی عشاق بود

حسن مهرویان مجلس گرچه دل میبرد و دین                  بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود

سایه ی معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد                 ما به او محتاج بودیم  او به ما مشتاق بود

                                                   

۲) تقدیم به دوست خوبمون که همیشه در یادمون هست و هیچ وقت اونو فراموش نمی کنیم(نادر

شاه افشار):

                                                           مژده فتح

ان خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد                  تا جان فشانمش چو زر و سیم بر قدم

از بازگشت شاه درین طرفه نوبت است                       اهنگ خصم او به سرا پرده ی عدم

ساقی بیا که موسم عیش است و وقت گل                  پیش ار جام و هیچ مخور غم ز بیش و کم

ساقی چو یار مهرخ و از اهل راز بود                              حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم

                                                       

۳) تقدیم به فروغ جون دوست خوب و لطیف خودمون:

                                            غمت سر اید

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر اید                        گفتم که ماه من شو گفتا اگر براید

گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز                             گفتا ز ماهرویان این کار کمتر اید

                                                    

۴) تقدیم به مدیریت محترم وبلاگ هد هد سبا:

                                      پیرانه سرم

اگر ان طایر قدسی ز درم باز اید                     عمر بگذشته به پیرانه سرم باز اید

دارم امید برین اشک چو باران که دگر                برق دولت که برفت از نظرم باز اید

انکه تاج سر من خاک کف پایش بود                      از خدا می طلبم تا به سرم باز اید

                                                     

۵) تقدیم به دوست عزیز ماهی بزرگ:

چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری                 خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری

ز کفر زلف تو هر حلقه ای و اشوبی                ز سحر چشم تو هر گوشه ای و بیماری

مرو چو بخت من ای چشم هست یار به خواب            که در پی است زهر سئیت اه بیداری

چو نقطه گفتمش اندر میانه دایره  ای                       به خنده گفت که حافظ چه جای پر گاری

                                                           

۶) تقدیم به مدیریت محترم وبلاگ روح و ریحان:

فکر بلبل همه ان است که گل شد یارش            گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

دلربایی همه ان نیست که عاشق بکشند            خواجه ان است که باشد غم خدمتگارش

بلبل از فیض گل اموخت سخن و رنه نبود                این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

ای که در کوچه ی معشوقه ما می گذری               بر حذر باش که سر میشکند دیوارش

                                                    

۷) تقدیم به مدیریت محترم وبلاگ (ام هشتاد):

دوش می امد و رخساره بر افروخته بود                    تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود

رسم عاشق کشی و شیوه ی شهر اشوبی             جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود

با سلام خدمت تمام دوستان گرامی و محترم و بازدید کنندگان وبلاگ:

فرا رسیدن این بهار زیبا و عید نوروز و سالی جدید رو به همی شما تبریک میگیم.

            

                      عیدتون مبارک

و حالا عیدی من به شما :

ما برای تک تک دوستان و. بازدید کنندگان ارزوی موفقیت هر چه بیشتر رو در سال ۸۶ داریم و ازتون

خواهش می کنیم که توی این دوروز باقی مونده از سال ۸۵ دلاتونو از گناهایی که مرتکب شدین خونه

تکونی کنین و به خودتون قول بدین که در سال ۸۶ اگه یه وقتی خدایی نکرده زبونم لال گناها زنگ خونه

های دلتونو  به صدا دراوردن اصلا وابدا و هرگز درو به روشون باز نکنید.

ما همین جا از تک تک دوستانمان که با نظراتشون در بازسازی مطالب این وبلاگ به ما کمک کردن تشکر

می کنیم . از اقای سید محمد انجوی نژاد که منت گذاشتن و به وبلاگ ما سر زدن و از دوست خوبمون

نادر شاه افشار که انگیزه ی ایجاد وبلاگ را در ما به وجود اوردن از ماهی بزرگ ( مدیریت محترم وبلاگ

صندلی دسته دار دو نفره ) که همیشه به ما سر میزدن و نظر می دادن از فروغ جون دوست خوبمون

( مدیریت محترم وبلاگ اسمان وانیلی) با اون احساس لطیف و ایده های نو و جالب و از مدیریت محترم

وبلاگ هدهد سبا که همیشه به ما سر میزدن و همچنین از مدیریت محترم وبلاگ روح و ریحان که با اون

ایده ی قشنگ سعی کرد ما جوونا رو با هم متحد کنه و از اقا مهدی (ام هشتاد) که هر سوالی داشتیم

در رابطه با ساخت وبلاگ ما رو راهنمایی کرد و از همه و همه تشکر می کنیم

گفتگو با خدا

        دوستان گرامی امروز این اپ قشنگ رو براتون در نظر گرفتم: 

                

          ( ولقد خلقنا الانسان ونعلم ما توسوس به نفسه و نحن    اقرب الیه من حبل الورید. )    

و ما انسان را خلق کرده ایمو از وسوسه هاو اندیشه های نفس او کاملا اگاهیم که از رگ گردن به او

                                       نزدیک تریم .   ایه ی ۱۶ سوره ی مبارکه ی (ق)

                                              

                                                   ( گفتگو با خدا )

در خواب به دیدار خدا رفتم . خدا پرسید: می خواهی با من گفتگو کنی؟ جواب دادم : اگر وقتش را داشته

باشید.خداوند لبخندی زد و گفت: وقت من بی انتهاست.در افکارت چه سوالاتی داری که می خواهی از

من بپرسی؟  پرسیدم: چه خصوصیاتی از انسان حیرت انگیز است؟ خداوند پاسخ داد: در کودکی از کودک

بودنشان ناراحت هستند و ارزویشان بزرگ شدن است ولی در بزرگسالی حسرت دوران کودکی خود را

می خورند.برای کسب مال و ثروت سلامتیشان را از دست می دهند و سپس مال و ثروت به دست اورده

را برای برگنداندن سلامتیشان خرج می کنند.با اندیشیدن به اینده انقدر نگران می شوند که حال خود را

از یاد می برند به طوری که نه در حال زندگی می کنند نه در اینده.چنان زندگی می کنند که گویی مرگ و

پایانی برای انان نیست ودر زمان مرگ ان چنانند که گویی هرگز زنده نبوده اند. خداوند دستانم را گرفت و

برای لحظاتی سکوت کردیم و بعد از ان سکوت دوباره پرسیدم: از دیدگاه خالق انسان ها یادگیری چه

درس هایی از زندگی را برای انها ضروری می دانید؟ خداوند با لبخند پاسخ داد: بدانند که نمی توان

کسی را مجبور به دوست داشتن خود کنند ولی می توانند اجازه دهند که دیگران ان ها را دوست

بدارند.بدانند که مقایسه  کردن خودشان با دیگران کار خوبی نیست. بدانند که ثروتمند کسی نیست که

مال و ثروت بیشتری دارد بلکه فردی است که نیاز کمتری دارد.بدانند که اگر چه می توانند در چند ثانیه

کسانی را که بسیار دوست دارند غمگین و ناراحت کنند ولی سال ها زمان لازم است تا ان را جبران

کنند. بدانند که با بخشیدن بخشش را یاد بگیرند. بدانند که اشخاصی هستند که بسیار دوستشان دارن

ولی نمی توانند احساساتشان را نشان دهند. بدانند که دو نفر در مورد یک موضوع واحد می توانند

نظرات متفاوتی داشته باشند.بدانند که دیگران ان ها را ببخشند همیشه کافی نیست بلکه ان ها نیز

باید خودشان را ببخشند. و بدانند که من این جا هستم همیشه.

نویسنده: ریتا استریکلند

مترجم: مریم فضلی خانی

 

 

دختري را ديدم كه دندان نجابتش را مي كشيد و همه براي او هورا مي كشيدند

بعد از مدتي دنــــدان مصنـــوعي « ندامــــت »  بر دهـــان گذاشتــــــه بــود 

و آدامس  « حسرت » مي جويد . 

بد حجاب محتاج يك نگاه است

اگر بي حجابي تمدن است پس حيوانات متمدنترين مخلوقات خدايند

كسي كه از درون خالي است از برون خودنمايي مي كند .

 

آن كه هر روز در پي دلداري است  و عاشق هزار معشوق است

دروغ مي گويد ، دامي گسترده تا صيد كند و دانه اي پاشيـده تا

مرغاني به تور انــــدازد ... روا نيست كه با يك  « دل » دو « دلبر » داشتن !

 

  

       

                       مرغ باغ ملکوتم

                                                    نیم از عالمه خاک

                                 چند روزی قفسی ساخته اند بهر تنم

 

 

                              عاقبت خاک گل کوزه گران خواهیم شد    

 

 

 

در منی و این همه ز من جدا

با منی و دیده ات به سوی غیر

بهر من نمانده راه گفتگو

تو نشسته گرم گفتگوی غیر 

                                               

 

هر کس به طریقی دل ما میشکند

                     بیگانه جدا دوست جدا میشکند 

                                     بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

                                              من در عجبم دوست چرا میشکند ؟

   وداع سخته ولی تا ما این وداع های دنیوی رو تجربه نکنیم نمی تونیم دل از این دنیا برکنیم ..............................خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

هر روز صبح زبان به اعضا و جوارح انسان می گوید کیف اصبحتم؟یعنی چگونه داخل صبح شده اید و حالتان چه طور

اعضا و جوارح در جواب زبان می گویند: ای زبان ! ما تو را در بهترین جای بدنمان قرار دادیم و همه ی ما به

همراه فک بالا و فک پایین جمع شده ایم تا دژ محکمی برایت فراهم اوریم تا تو در ان راحت باشی و در

این دژ  هیچ ضربه ای به تو اصابت نکند که اگر  ضربه ای وارد امد یا دندان بشکند و یا چانه از بین برود

خواهشی که از تو داریم این است که در عوض این همه خدماتی که در حقت کرده ایم تو مردانگی داشته

باش و سکوت کن و حرف نزن که اگر تو ساکت باشی ما هیچ مشکلی نخواهیم داشت چرا که خیلی

وقت ها تو کلمه ای می گویی و به جای تو ما را کتک می زنند  پس توجه دارید که بسیاری از مشکلات

زیر سر زبان است لذا زبان باید سکوت کند که طهارت ان در همین سکوت است.

( علامه حسن زاده ی املی)

هنوز معنای باران را نفهمیده بودم که تو بر اسمان دلم باریدی!

                                            

باران که گرفت قطره شد تا گم شد

 

در خویش شکستو در شما ها گم شد  

 

او را که هنوزیادتان می اید یک روز همین موقع همین جا گم شد

 

 

    

    قدم زدن زیر باران چقدر زیباست خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

هر وقت دلم برات تنگ بشه میرم بالای ابرا میشینم برات گریه می کنم پس هر وقت

دیدی داره بارون  می اد بدون که دلم برات خیلی تنگ شده.

باران ای باران پاییزی ببار   ببار تا قطره هایت این بار به جای طراوت

بخشیدن به عشق گل و پروانه عشق شمع و پروانه را خاموش کند  در این

حال پروانه ازاد است می تواند اوج بگیرد و به دیاری دیگر به پیش شمعی

دیگر برود ولی شمع چه کند یا باید در اتش این عشق بسوزد و اب شود و

یا یک شمع خاموش مرده باقی بماند          (ف) 

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود کفتر خیال من دنبال عاشقی بود میون

اسمونا پر زد و دنبال می گشت دنبال یه عاشق خسته و با حال می گشت

تا رسید یه گوشه ای از میون کهکشون کلاغ خسته ای دید زیر سقف

اسمون غم نشست روی دلش کفتر خیال ما این جوری برام میگفت شرح

وحال ماجرا میون یه مزرعه یه کلاغ رو سیاه هوایی شده بره پابوس امام

رضا (ع) اما هی فکر میکنه اونجا جای کفتراست اقا راهم نمیده اون جا جای

خوب خوباست  کاشکی که من میشدم  مثل کفترا سفید کاش اقا مهر منو

میون چشام میدید چه جوری بهش بگم که منم خاطر خواشم اون ازم بدش

میاد ولی من خاک پاشم تو همین فکرا بودش کلاغ عاشقمون یه دلش می

گفت برو یه دلش می گفت بمون که یک هو صدایی گفت که نترس و راهی

شو به سیاهی فکر نکن تو یه زائری برو از حرم امام رضا (ع) یکی صداش

می زد بیا ببین که من منتظرم ای کلاغ رو سیاه منم اون اقایی که رو

سیاهو می خره پاک پاکش میکنه سوی مادر میبرم منم اون مهربونی که ن

داره دومی ای کلاغ رو سیاه واسه چی سر در گمی قصه ی قشنگی بود

ای خدای خوبی ها اون کلاغ سیاه منم بین این کبوترا اون قدر دلم می خواد

که بشم یه کبوتری بپرم رو گنبد امام رضا (ع)منم اون خسته ای که عاشق

نگاهتم خودتم خوب می دونی عبدو رو سیاهتم به بدیم نگاه نکن به

خدادوست دارم گر چه من تو عاشقی یار نیمه راهت

 

امروز کسی محرم اسرار کسی نیست من تجربه کردم که کسی یار کسی نیست.

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب مهرز هر بی سرو پایی نکنیم.

 

اشتباهی که همه عمر پشیمانم از ان اعتمادیست که بر مردم دنیا کردم.

 

شب بود و شمع بود و من بودم و غم شب رفتو شمع سوخت و من ماندم و غم.

چو خواهی غم دل با تو بگویم جا نمییابم

اگر جایی کنم پیدا تو را تنها نمی یابم

اگر جایی کنم پیدا تو را تنها

ز شادی دست و پا گم می کنم خود را نمیابم

                                              خداوندا

کبوتر جانم را در اسمان سبز دعا به پرواز در می اورم و

   چشمان بی فروغ از نور ایمانم را را به ستاره های اشک می ارایم . و در

پناه تو راه گمشده ام را جستجو میکنم امید انکه بر سیاه مشق غصه هایم

خط روشن رهایی کشی و مرا به روز های افتابی نزدیک گردانی.

 

      

 

 

تنها کسی که با جان دل دعوت مهمانی غمهایت را می پذیرد خداست.

خدایا من می خواهم به همه ی مردم فخر بفروشم که در زندگی تو را دارم.

تو باید مال کسی باشی که روحش را برایت عریان کند(چارلی چاپلین)

 

در این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمی است که همچنان که تو را می بوسند در ذهن خود طناب دار تو را میبافند(فروغ فرخزاد)

 

پیشانی ز داغ گناهی سیه شود         بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا

نام خدا نبردن از ان به که زیر لب          بهر فریب خلق بگویی خدا خدا

                                    پروردگارا

دیگر نمیتوانم تک و تنها به جدال با زندگی  ادامه بدهم به کمک تو و به

عشق تو نیاز دارم همه ی خطا های مرا ببخش قلبم را از پلیدی ها پاک

گردان راه ارامش سلامتی و نیکبختی را به من نشان بده و قلب مرا لبریز از

عشق حتی نسبت به دشمنانم بگردان.

نگاه ساکتباران به روی صورتم دزدانه می لغزد ولی یاران نمی دانند که

من  دریایی از دردم به ظاهر گرچه می خندم ولی اندر سکوتی تلخ می

گریم.

عشق ایستادن زیر باران و خیس شدن با هم نیست عشق

ان است که یکی برای دیگری چتری شود و دیگری هیچ وقت نداند که چرا

خیس نشد

شب تا سحر من بودم و لالاي باران

اما نمي دانم چرا خوابم نميبرد

ازاد و وحشي باد شبگرد

از بوي ميخك هاي باران خورده سرمست

سر ميكشيد از بام و از در گاهي صداي بوسه اش مي امد از باغ

گاهي شراب خنده اش در كوچه مي ريخت

گه پاي مي كوبيد روي دامن كوه

گه دست مي افشاند روي سينه ي دشت

اسوده مي رقصيد و مي خنديد و مي گشت

    فريدون مشيري